Ἡ Παναγία πρότυπο πνευματικῆς ζωῆς

 Ὁ Κύριος, στό τέλος τῆς περικοπῆς, μακαρίζει ὅλους ὅσοι ἀκοῦν τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί τόν φυλάσσουν. Ἡ Θεοτόκος, ἡ ὁποία Τόν γέννησε καί Τόν θήλασε εἶναι ἡ ὄντως Παμμακάριστος, γιατί ἡ δύναμη, ἡ ἐνέργεια τοῦ θείου λόγου συνεῖχε ὅλη τήν ὕπαρξή Της καί ἐναρμόνιζε πρός αὐτόν ὅλο τόν βίο Της. Ὁ ἄνθρωπος πού ἀκούει τόν λόγο τοῦ Χριστοῦ καί τόν θεωρεῖ ὡς τήν κατευθυντήριο δύναμη τῆς ζωῆς του, μοιάζει κατά τό δυνατόν, μέ τήν Θεοτόκο καί τούς Ἁγίους. Αὐτό εἶναι τό ὕψιστο χάρισμα καί ἡ δωρεά τοῦ Θεοῦ σέ κάθε πιστό, καθότι μέσα στά ἐσωτερικά σκοτάδια, τήν γενική ἀναστάτωση, τήν ἀνασφάλεια καί τόν φόβο ὁ πιστός μπορεῖ νά λέει μαζί μέ τόν προφήτη Δαυίδ: «Λύχνος τοῖς ποσί μου ὁ νόμος σου καί φῶς ταῖς τρίβοις μου» (Ψαλμ. 118,105). Φῶς στήν ζωή μου εἶναι ὁ νόμος σου, Κύριε. Φῶς πού φωτίζει τήν πορεία τῆς ὑπάρξεώς μου. Εἴθε μέ τίς εὐχές τῆς Παναγίας Θεοτόκου, αὐτό τό Φῶς τοῦ θείου λόγου νά ἀκτινοβολεῖ στήν ζωή κάθε ἀνθρώπου, ὥστε νά δοξάζεται ὁ Θεός, ὁ Ὁποῖος μᾶς ἐξάγει «ἐκ σκότους καί σκιᾶς θανάτου» (Ψαλμ. 106,14) καί γεμίζει τήν συνείδησή μας μέ τό φῶς τῆς θεότητός Του.

 Ἀρχιμ. Ν. Κ.

«ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ

ETOΣ 74ον 23 Αὐγούστου 2026 APIΘ. ΦΥΛ. 34 (3821)

Ἡ Κοίμηση τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ - Anthony Bloom Metropolitan of Sourozh (1914- 2003)

 Στό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

Ἡ γιορτή τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεομήτορος – πού συνδυάζει δύο γεγονότα: Τήν κοίμησή Της καί τήν ἀνάστασή Της καί τήν μετάστασή Της τήν τρίτη ἡμέρα- ἦταν πράγματι γιά αἰῶνες, ἀπό τήν ἀρχή τῆς ὕπαρξης τῆς Ρωσικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, ἡ Γιορτή, ἡ δόξα, ἡ χαρά της.

Ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ δέν ἔγινε τό μέσον πού ἀποδέχτηκε παθητικά νά σαρκωθεῖ μέσα της ὁ Θεός – χωρίς τήν συγκατάβασή της ἡ ἐνσάρκωση τοῦ Κύριου θά ἦταν ἀδύνατο νά πραγματοποιηθεῖ. Εἶναι ἡ ἀπάντηση ὁλάκερης τῆς κτίσης στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί στήν προσφορά τοῦ ἑαυτοῦ Του ὄχι μόνο στήν ἀνθρωπότητα, ἀλλά σ’ ὅλον τόν Κόσμο πού Ἐκεῖνος δημιούργησε. Καί χαιρόμαστε γι’ αὐτό, ἐπειδή ὁ λόγος Της εἶναι καί δικός μας. Ὁ λόγος της ἦταν τέλειος, ὅπως ἦταν ἡ ἐμπιστοσύνη της, ἡ πίστη Της, ἡ προσφορά τοῦ ἑαυτοῦ Της. Τά δικά μας λόγια εἶναι ἀτελῆ καί ὅμως οἱ φωνές μας ἀντηχοῦν μέσα ἀπό τήν δική Της φωνή, ἀδύναμες, κάποιες φορές διστακτικές, ἀλλά μέ πίστη καί ἀγάπη.

Ἐκείνη εἶναι ἡ δόξα ὅλης τῆς δημιουργίας· ἡ Μητέρα τοῦ Θεοῦ: ἴσως κάποιος νά σκεφτεῖ ὅτι ὁ θάνατος δέν θά μποροῦσε νά τήν ἀγγίξει· ἀλλά ἐάν ὁ θάνατος καί ἕνας θάνατος τόσο σκληρός θά μποροῦσε νά ἀγγίξει τόν Υἱό Της, τόν Υἱό τοῦ Θεοῦ καί τῆς Μαρίας, τόν Υἱό τοῦ Θεοῦ καί τοῦ ἀνθρώπου – φυσικά θά ἔπρεπε Ἐκείνη νά καταβάλει τόν φόρο ὅλης τῆς γῆς γιά νά ξεπληρώσει τήν ἀνθρώπινη ἁμαρτία καί νά πεθάνει. Ἀλλά σύμφωνα μέ τήν Ὀρθόδοξη Παράδοση, ὁ θάνατος δέν θά μποροῦσε νά τήν κρατήσει φυλακισμένη. Πρόσφερε τόν ἑαυτό της στόν Θεό ἀνεπιφύλακτα καί τέλεια καί δέν ἀνῆκε πλέον στήν γῆ. Καί τήν τρίτη μέρα, ὅταν οἱ Ἀπόστολοι ἦρθαν καί ἄνοιξαν πάλι τόν τάφο γιά νά τήν προσκυνήσει ἕνας ἀπό αὐτούς πού ἦταν ἀπὼν στήν ταφή Της, ὁ τάφος βρέθηκε ἀδειανός: Ἀνῆλθε στούς οὐρανούς, ἐπειδή τά δεσμά τοῦ θανάτου δέν μποροῦσαν νά Τήν κρατήσουν καί ἡ φθορά δέν μποροῦσε νά ἀγγίξει ἕνα σῶμα πού ὑπῆρξε τό σῶμα τῆς Ἐνσάρκωσης τοῦ Θεοῦ Λόγου. Τί χαρά νοιώθουμε ὅταν σκεφτόμαστε ὅτι τώρα, δίπλα- δίπλα μέ τόν ἀνεστημένο καί ἀναληφθέντα Χριστό, ἕνας ἄνθρωπος ἀπό ἐμᾶς, ἀπό τήν ἀνθρωπότητα, μιὰ γυναίκα μέ σάρκα καί ὀστᾶ βρίσκεται στόν θρόνο τοῦ Θεοῦ, καί σ’ Ἐκείνην βλέπουμε τήν δόξα πού, πιστεύουμε, θά εἶναι καί δική μας δόξα, ἄν εἴμαστε πιστοί στόν Θεό ὅπως ἦταν Ἐκείνη.

Ἄς χαροῦμε λοιπόν, ὄχι μόνο σέ τούτη τήν ἐκκλησία, ἐπειδή εἶναι ἀφιερωμένη, ἀπό τίς ἀρχές τοῦ 18ου αἰώνα, στήν Κοίμηση καί Ἀνάληψη τῆς Παναγίας, ἀλλά μέ ὁλόκληρη τήν Ρωσική Ἐκκλησία, μαζί μέ ὅλους ἐκείνους πού ἀνήκουν σ’ αὐτήν καί εἶναι διασκορπισμένοι στά πέρατα τοῦ κόσμου, πού ἑνωμένοι μέ τήν Μητέρα Ἐκκλησία, μέ τήν Μητέρα τοῦ Θεοῦ λατρεύουμε τόν Θεό μέ ὅλο μας τό εἶναι καί βλέπουμε σ’ Ἐκείνην τήν εἰκόνα ὁλάκερης τῆς Δημιουργίας πού λατρεύει τόν ζωντανό Θεό. Ἀμήν.

(Ἀπόδοση στὰ νεοελληνικὰ  agiazoni.gr)

Πηγή:https://agiazoni.gr

Ποιο είναι το φοβερότερο θηρίο;

 

Στον τεράστιο ζωολογικό κήπο της Νέας Υόρκης, όπου εκτίθεντο όλα τα θηρία της γης, υπάρχει μια μικρή σπηλιά με την επιγραφή:

''Εδώ κατοικεί το φοβερότερο θηρίο, που ζει στον πλανήτη...''.

Ο επισκέπτης, που περίεργος προχωρεί στο βάθος, βλέπει ξαφνικά ένα πελώριο καθρέφτη, που μέσα του αντικρύζει φυσικά το είδωλό του. Στη βάση υπάρχει η επεξήγηση:

''Ο άνθρωπος είναι το φοβερότερο θηρίο της γης, γιατί από την εμφάνισή του μέχρι σήμερα, ψάχνει να τελειοποιήσει τρόπους, για να αφανίσει το είδος του''.

Ανθρωπιά δεν έχουμε

 

Μπορεί να έχουμε πρόσωπο ανθρώπου, αλλά ανθρωπιά δεν έχουμε.

†  Δημήτριος Παναγόπουλος

Η δυνατότητα να πασχίζουν για την τελειότητα

 Όλα τα κτιστά όντα περιορισμένα και ό,τι είναι περιορισμένο δεν μπορεί να είναι τέλειο. Στα κτιστά όντα έχει δοθεί η δυνατότητα να πασχίζουν για την τελειότητα.

†  Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

ΟΙ ΛΟΓΙΣΜΟΙ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

Πρότυπο ανεξικακίας

 

Κάποιος νεαρός, είχε ένα θείο, πραγματικός ''καρχαρίας'', που είχε κατορθώσει να αποσπάσει με πονηρό τρόπο και να ''φάει'' την πολύ μεγάλη περιουσία των γονέων του.

Κάποια μέρα πέθαναν οι γονείς του νεαρού και από την τεράστια περιουσία, είχε απομείνει μόνο ένα παγοποιείο.

Μια μέρα, ήρθε ο νεαρός σπίτι μου και από εκεί επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον θείο του. Αυτοί μιλούσαν, αλλά εγώ καταλάβαινα πάνω - κάτω, αυτά που λέγανε.

Του αποκάλυψε λοιπόν ο θείος, ότι και το παγοποιείο το πούλησε και τα χρήματα που πήρε από την πώληση, τα ξόδεψε και αυτά! Βέβαια δικαιολογήθηκε στον ανιψιό, προκειμένου να τον πείσει, ότι δεν έγινε και τίποτα κακό.  Ο ανιψιός με ηρεμία τον άκουγε, χωρίς να τον λέει τίποτα. Όταν τελείωσε ο θείος το ''μανιφέστο'' του, ο νεαρός λέει στο θείο του:

- Θείε μην κλείσεις, θέλω κάτι να σου πω. Και τί του είπε φαντάζεστε; Ακούστε απάντηση!!!...

- Θείε μπορείς τα πάντα να καταφέρεις με τον τρόπο σου, ακόμα και να με στίψεις, αλλά το μόνο που δεν θα καταφέρεις, είναι να με κάνεις να σε μισήσω!

Ομολογώ, ότι συγκλονίστηκα από την αφοπλιστική απάντηση του νεαρού και θαύμασα το μεγαλείο της ανεξικακίας και της συγχωρητικότητάς του.

† Δημήτριος Παναγόπουλος

Η αγάπη

 

Άμα έρθει μέσα μας το καλό, η αγάπη, ξεχνάμε το κακό που μας κάνανε. Εδώ κρύβεται το μυστικό. Όταν το κακό έρχεται από μακριά, δεν μπορείτε να το αποφύγετε. Η μεγάλη τέχνη είναι, όμως να το περιφρονήσετε. Με την Χάρη του Θεού, ενώ θα το βλέπετε, δεν θα σας επηρεάζει, διότι θα είστε πλήρεις χάριτος.

~ Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ~

Η σωτήρια προτροπή

 

Ο Μ. Βασίλειος προτρέπει:''Ας αποφύγουμε την αρρώστια του φθόνου που είναι διδάσκαλος θεομαχίας, σύγχυση φύσεως, συμφορά ανόητη, κακό αφόρητο, εύρημα δαιμόνων, σπορά του σατανά, αρραβώνας κολάσεως, εμπόδιο ευσεβείας, που μας στερεί την είσοδό μας στην Βασιλεία του Θεού''.

Ο αθώος όμως, δεν φοβάται κανένα δικαστήριο

Εμείς δεν θέλουμε (πιστεύουμε) να γίνει η ανάσταση, γιατί η ανάσταση προϋποθέτει δικαστήριο, προϋποθέτη κρίση και εμείς την φοβούμαστε, γιατί έχουμε λερωμένη τη φωλιά μας και δεν έχουμε καθαρή τη συνείδησή μας. Δεν πιστεύουμε στην ανάσταση, γιατί δεν μας συμφέρει να γίνει. Ο αθώος όμως, δεν φοβάται κανένα δικαστήριο.

† Δημήτριος  Παναγόπουλος

Η ανεξικακία του Μεγάλου Κωνσταντίνου

 

Ζητούσαν από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο, να τιμωρήσει μερικούς, που τόλμησαν να παραμορφώσουν το άγαλμά του λιθοβολώντας το.

Ο Μέγας Κωνσταντίνος ψηλαφώντας το πρόσωπό του με το χέρι, τους είπε:

- Ούτε κανένα πόνο αισθάνομαι, ούτε παραμορφωμένο βλέπω το πρόσωπό μου. Γιατί να τους τιμωρήσω;

Ο Θεός αγαπάει τον αμνησίκακο

 Ο Θεός αγαπάει τον αμνησίκακο, δέχεται τη θυσία του και εισακούει την προσευχή του. Του συγχωρεί τα παραπτώματα και τον καθαρίζει από τις αμαρτίες.

 Άγιος Νεκτάριος