Πρότυπο ανεξικακίας

 

Κάποιος νεαρός, είχε ένα θείο, πραγματικός ''καρχαρίας'', που είχε κατορθώσει να αποσπάσει με πονηρό τρόπο και να ''φάει'' την πολύ μεγάλη περιουσία των γονέων του.

Κάποια μέρα πέθαναν οι γονείς του νεαρού και από την τεράστια περιουσία, είχε απομείνει μόνο ένα παγοποιείο.

Μια μέρα, ήρθε ο νεαρός σπίτι μου και από εκεί επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον θείο του. Αυτοί μιλούσαν, αλλά εγώ καταλάβαινα πάνω - κάτω, αυτά που λέγανε.

Του αποκάλυψε λοιπόν ο θείος, ότι και το παγοποιείο το πούλησε και τα χρήματα που πήρε από την πώληση, τα ξόδεψε και αυτά! Βέβαια δικαιολογήθηκε στον ανιψιό, προκειμένου να τον πείσει, ότι δεν έγινε και τίποτα κακό.  Ο ανιψιός με ηρεμία τον άκουγε, χωρίς να τον λέει τίποτα. Όταν τελείωσε ο θείος το ''μανιφέστο'' του, ο νεαρός λέει στο θείο του:

- Θείε μην κλείσεις, θέλω κάτι να σου πω. Και τί του είπε φαντάζεστε; Ακούστε απάντηση!!!...

- Θείε μπορείς τα πάντα να καταφέρεις με τον τρόπο σου, ακόμα και να με στίψεις, αλλά το μόνο που δεν θα καταφέρεις, είναι να με κάνεις να σε μισήσω!

Ομολογώ, ότι συγκλονίστηκα από την αφοπλιστική απάντηση του νεαρού και θαύμασα το μεγαλείο της ανεξικακίας και της συγχωρητικότητάς του.

† Δημήτριος Παναγόπουλος