ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!
ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ εἶναι νὰ ζεῖ κάποιος τὸ ὅτι εἶναι ἔσχατος πάντων μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Χριστοῦ, ὁπότε δὲν τὸν παίρνει ἀπὸ κάτω ἡ αἴσθηση αὐτή, ἀκριβῶς διότι ἀπὸ κάτω του εἶναι ὁ Χριστός. Πέφτει στὰ ...μαλακά! Πρόκειται ἀκριβῶς γιὰ πνευματικὴ αἴσθηση ἡ ὁποία στηρίζει τὴν ψυχή, ἡ ὁποία ἂν τὸ βίωνε αὐτὸ ψυχολογικά, θὰ γύρευε ψυχοφάρμακα.
ΚΟΜΠΛΕΞ εἶναι πληγωμένος
ἐγωισμὸς ποὺ χρησιμοποιεῖ νάζια καὶ καμώματα γιὰ νὰ μὴ δείξει τὴν πληγή, καὶ
αὐτὴ κακοφορμίζει. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ τὰ νάζια εἶναι ἡ ταπεινοφάνεια. Ἕνα δεύτερο ἡ
ψευδευλάβεια.
Κι ἕνα τρίτο, ὅταν ὀ
κομπλεξικὸς δεῖ ὅτι δὲν πείθει, εἶναι νὰ πετάει τὸ λίθο τοῦ ἀναθέματος στοὺς
γύρω του καὶ νὰ φανατίζεται.
π. Εφραὶμ Τριανταφυλλόπουλος
Πηγή:https://anastasiosk.blogspot.com
Ο διάκονος που συνόδευε τον πατριάρχη Παύλο στις εξόδους του στο Βελιγράδι διηγείται για το μάθημα που πήρε από αυτόν.
-Με τι θα πάμε, με το αυτοκίνητο; ρώτησε ο διάκονος.
-Όχι, με το λεωφορείο! απάντησε κατηγορηματικά ο Πατριάρχης.
-Μα το λεωφορείο είναι πάντα γεμάτο και η ζέστη είναι αποπνιχτική. Και δεν είναι και κοντά.
-Έτσι θα πάμε του λέει κοφτά ο πατριάρχης.
-Μακαριώτατε, προσπαθούσε να τον πείσει ο διάκονος, είναι καλοκαίρι ο κόσμος πηγαίνει για μπάνιο στο νησάκι Τσιγκάλια και οι πιο πολλοί είναι ημίγυμνοι, δεν είναι σωστό…
-Πάτερ, του λέει ήσυχα ο πατριάρχης, ο καθένας βλέπει ότι θέλει...
Πηγή:https://anastasiosk.blogspot.com
Οι γονείς πάλι, οι Πνευματικοί, οι εκπαιδευτικοί πρέπει να βοηθούν τους νέους να διαλέγουν όποια ζωή είναι στα μέτρα τους και να ακολουθούν την πραγματική τους κλίση, χωρίς να τους επηρεάζουν ή να στραγγαλίζουν την κλίση τους. Η απόφαση για την ζωή που θα ακολουθήσουν πρέπει να είναι δική τους. Όλοι οι άλλοι μόνον απλές γνώμες μπορούμε να εκφράσουμε και το μόνο δικαίωμα που έχουμε είναι να βοηθούμε τις ψυχές να βρουν τον δρόμο τους.
Αγ. Παϊσίου Αγιορείτου: ΛΟΓΟΙ Δ’ «Οικογενειακή Ζωή»
Δύο ποιήματα από την Πατρινή ποιήτρια, Βέρρα Γαλάτεια, αφιερωμένα στους Τρεις Ιεράρχες και τις Αγίες μητέρες τους. Ευχαριστώ τη Γαλάτεια για την καλοσύνη της να μου επιτρέψει να τα αναρτήσω.
Οὐ γὰρ θεότητα ταλαντεύομεν, οὐδὲ τὴν μίαν καὶ ἀπρόσιτον φύσιν ἀποξενοῦμεν ἑαυτῆς ἐκφύλοις ἀλλοτριότησιν, οὐδὲ κακῷ τὸ κακὸν ἰώμεθα, τὴν ἄθεον Σαβελλίου συναίρεσιν ἀσεβεστέρᾳ διαιρέσει καὶ κατα τομῇ λύοντες· ἣν Ἄρειος νοσήσας, ὁ τῆς μανίας ἐπώνυ μος, τὸ πολὺ τῆς Ἐκκλησίας διέσεισε καὶ διέφθειρεν, οὔτε τὸν Πατέρα τιμήσας, καὶ ἀτιμάσας τὰ ἐξ αὐτοῦ διὰ τῶν ἀνίσων βαθμῶν τῆς θεότητος. Ἀλλὰ μίαν μὲν δόξαν Πατρὸς γινώσκομεν, τὴν ὁμοτιμίαν τοῦ Μονογενοῦς· μίαν δὲ Υἱοῦ, τὴν τοῦ Πνεύματος. Καὶ ὅ τι ἂν τῶν τριῶν κάτω θῶμεν, τὸ πᾶν καθαιρεῖν νομίζομεν· τρία μὲν ταῖς ἰδιότη σιν, ἑν δὲ τῇ θεότητι σέβοντες καὶ γινώσκοντες. Ὧν οὐδὲν ἐννοῶν ἐκεῖνος οὐδὲ ἄνω βλέπειν δυνάμενος, ἀλλ᾿ ὑπὸ τῶν ἀγόντων αὐτὸν ταπεινούμενος, συνταπεινοῦν ἐτόλμησεν ἑαυτῷ καὶ φύσιν θεότητος· καὶ κτίσμα γίνεται πονηρόν, εἰς δουλείαν κατάγων τὴν δεσποτείαν καὶ μετὰ τῆς κτίσεως τιθεὶς τὴν ἄκτιστον φύσιν καὶ ὑπέρχρονον.